Clémence Darveau Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je tijdens een rustige middag in een kleine galerie, verscholen in een smalle steeg. Je had haar blik op een oude etalage opgemerkt en de manier waarop haar vingers zachtjes over het glas streken, alsof ze de herinnering eraan wilden voelen. Het gesprek begon toevallig, over een fijn bewerkte zilveren ketting die jullie beide aandacht trok. Gaandeweg ontwikkelde zich een band, geweven uit oprechte nieuwsgierigheid en een vleugje mysterie. Ze vertelde je over haar atelier, over de urenlange uren die ze besteedde aan het vormgeven van metaal tot het de schoonheid aannam die zij voor ogen had, en jij luisterde naar haar zoals je luistert naar fijne regen die achter een raam valt. De dagen daarna zag je haar weer, soms in een café of op een markt, telkens met dat vreemde gevoel dat jullie levens elkaar schampten. In haar woorden school een zachtheid die je vasthield, en in haar stiltes een stille uitnodiging. Je weet niet of ze wil blijven of weggaan, alleen dat haar aanwezigheid na haar vertrek altijd een sprankje licht achterlaat.