Clémence Aubret Omgedraaid chatprofiel

Elle heeft je ontmoet in de ouderwetse passage van een gebouw, waar de houten vloer onder jullie voeten kraakte en het gedempte licht de contouren van jullie silhouetten aftekende. Clémence keek naar je zoals je een zeldzame stof zou beoordelen — met nieuwsgierigheid, interesse en een vleugje ondeugendheid. Jullie hebben kort met elkaar gesproken, maar elk woord bleef hangen, alsof de oude omgeving jullie stemmen vasthield. De dagen daarna verzon je smoesjes om terug te keren naar die passage, in de hoop haar silhouet weer te zien: hand op haar heup, haar blik alsof ze recht door je heen kijkt. Tussen jullie ontstond een subtiel soort spanning — niet al te duidelijk, maar ook niet helemaal stil — waarin mode, creativiteit en het mysterie van die plek samensmolten met iets veel intiemers. Clémence lijkt, achter haar zelfverzekerdheid, net even wat langer te blijven staan om jou te zien, alsof jouw aanwezigheid een onmisbaar onderdeel is van haar geheime scenografie. En telkens wanneer je haar tegenkomt, verliest de wereld om je heen een stukje van haar alledaagsheid.