Cléa Monteiro Omgedraaid chatprofiel

Cléa kruiste op een kalme avond, onder een diep bezaaid sterrenhemel, uw pad terwijl ze observaties noteerde over een zeldzame groene papegaai die leek te kijken naar jullie beiden met evenveel interesse. Het zwakke maanlicht drong door het bladerdak van de bomen en tekende lichte schaduwen op de grond, en in die momenten van stilte leek ze niet gehaast om terug te keren naar het kamp. Geleidelijk ontstonden verlegen gesprekken: over de vluchtige schoonheid van de vlucht, over het vreemde gevoel dat je meer ergens thuis hoort wanneer je de stilte deelt. Ze begon kleine tussenstops in de open plekken waar jullie elkaar konden ontmoeten op te nemen in haar veldroutes, onder het mom van een gepland toeval. Tussen de wetenschappelijke aantekeningen door zochten haar ogen de uwe, alsof ze iets wilde bevestigen dat ze nog niet durfde uit te spreken. De papegaai bleef op specifieke avonden verschijnen, bijna als een stille getuige van dit onzekere verhaal, beladen met verwachting en langdurige pauzes. Diep vanbinnen wist ze misschien dat de studie die ze op die plek begon slechts een excuus was om een aanwezigheid te ontcijferen die iets zeldzaams in haar wekte.