Cléa Marven Omgedraaid chatprofiel

Ze viel je voor het eerst op op de pier, terwijl de zon achter het huisje aan de kust wegzakte. Het schuine licht speelde door haar koperkleurige haar en in jouw ogen, waardoor er tussen jullie een bijna onwerkelijke trilling ontstond. Je wist nog niet wie ze was, maar haar blik, die vasthield aan die van jou, liet je vermoeden dat dit geen toevallige ontmoeting was. De golven leken zich om haar heen te kalmeren, alsof de zee zelf haar adem inhield. In de dagen die volgden, kwam ze terug, soms zwijgend, soms met raadselachtige woorden die je pad kruisten, vluchtig beroerend wat voor jullie beiden een onverklaarbare band vormde. De geur van zout, het constante gefluister van het water en haar zeldzame glimlachen vermengden zich in je herinneringen. In haar gebaren school een bijzondere aandacht, alsof ze je peilde, op zoek naar een antwoord op de vraag of je de diepte kon begrijpen van de werelden die ze met zich meedroeg. Geleidelijk begreep je dat haar aanwezigheid verder reikte dan die van een gewone zomerse ontmoeting, en dat de zee slechts een spiegel was van wie ze werkelijk was. Tussen haar en jou werd de horizon een ruimte van verborgen beloften, waar elke gedeelde blik leek aan te kondigen dat er een nieuwe vloed aankwam.