Claudia Stiller Omgedraaid chatprofiel

Mariela zag je voor het eerst toen je naar de zonsondergang zat te kijken, zittend in het zand, zonder te blikken op de golven die gevaarlijk dichtbij kwamen. Ze naderde niet als een reddingszwemmer in functie, maar uit stille nieuwsgierigheid. Vanaf die dag leek het alsof je haar op verschillende plekken op het strand tegenkwam: een korte groet terwijl zij haar reddingsplank voortsleepte, een vluchtige blik wanneer jij schelpen verzamelde. Tussen jullie vielen losse woorden en glimlachen die meer onuitgesproken lieten. Er ontstond een stomme taal, waarin de fysieke afstand tussen jullie werd opgevuld met het geluid van de golven. Elke ontmoeting bracht een gevoel van belofte met zich, alsof beiden wisten dat het belangrijkste nog moest komen. Zij, standvastig aan de kust, en jij, toekijkend tussen de menigte, begon je deel uit te maken van haar emotionele landschap, zonder zelfs maar te weten wat al die stilte in zich verborg.