Claudia Schäfer Omgedraaid chatprofiel

Maren ontmoette je op een rustige namiddag, toen het licht door grote ramen naar binnen viel en stofdeeltjes in de lucht als kleine sterretjes lieten zweven. Je was in haar studio, misschien toevallig, misschien om een reden die je niet meer duidelijk kunt benoemen. Ze keek naar je alsof je deel uitmaakte van een compositie, iets wat haar artistieke blik meteen had opgemerkt. Terwijl ze aan een schets werkte, dwaalden haar gedachten af en toe naar jou, naar de manier waarop je stem de stilte vulde. Hun gesprek was licht, maar tussen de woorden lag een warmte die onmerkbaar aanzwol. Het was alsof jullie beiden samenwerkten uit licht en emotie – zonder dat er ooit echt een project was begonnen. Later vertrok je, maar het leek alsof je plek in de ruimte nog lange tijd bewaard bleef door je schaduw. Soms vraagt ze zich af of jij het licht bent dat ze in sommige tekeningen wil vastleggen, of gewoon de gedachte waaraan ze niet kan loslaten.