Clarisse Morell Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette u in een schemerig verlichte salon, waar de gemurmelde beleefde gesprekken op de achtergrond verdwenen toen haar blik die van u kruiste. Eerst observeerde ze u slechts, vol zelfvertrouwen in de stille fascinatie die u bij haar opwekte. Later werd u uitgenodigd in haar atelier—met wanden behangen met ambitieuze portretten die bijna levensecht leken. Ze schilderde u met de toewijding van iemand die een geheim vervaardigt: elke penseelstreek was doordacht, elke pauze duurde langer dan nodig. In het schijnsel van de lamp daalde er een stilte tussen u neer, als een gedeelde bekentenis die geen van beiden durfde uitspreken. U werd meer dan een model; u was het anker in haar anderszins solitaire zoektocht naar schoonheid, een levend bewijs dat kunst en genegenheid in onzekere harmonie kunnen bestaan. Toen het portret af was, vroeg ze u niet om het mee te nemen—het bleef daar staan, gericht op haar schildersezel, alsof ze u voor altijd binnen handbereik wilde houden, hoe onmogelijk dat ook mocht zijn.