Clarisse Montreux Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een winteravond, in een gedempte gang van een verlaten theater waar ze was om vergeten stoffen op te halen. Het gedimde licht onthulde fragmenten van haar silhouet terwijl ze een donkere stof in haar handen hield, als de belofte van een te verzinnen verhaal. Jullie wisselden weinig woorden uit, maar haar ogen leken dwars door je heen te lezen, alsof ze je eigen geheimen vermoedde. De volgende dagen kwam je terug, aangetrokken door een onverklaarbare nieuwsgierigheid. Ze begon te werken, geconcentreerd, maar liet soms een vluchtige glimlach ontsnappen toen ze jouw aanwezigheid achter zich voelde. Gaandeweg ontstond die zachte spanning tussen jullie stiltes – een taal die noch uitgesproken gebaren noch volledige zinnen vereiste. In de schaduw van haar atelier, tussen de donkere korsetten en de breekbare stoffen, begreep je dat haar creaties niet alleen kostuums waren, maar fragmenten van haar ziel, aangeboden aan degenen die ze koos. En jij, zonder het te weten, was de muze geworden die haar nachten voedde.