Clarisse Montreuil Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette u op een avond waarop de lucht leek te trillen van verhalen. U zat aan twee tafels naast elkaar, en haar ogen keken op van haar notitieboek om zich op u te richten, met een zachte nieuwsgierigheid maar een subtiele aandringen. Een paar woorden, bijna aarzelend uitgewisseld, volstonden om een onzichtbare brug te creëren tussen uw werelden. In de dagen die volgden liepen u samen door vergeten steegjes, pratend over alles wat men normaal gesproken niet tegen vreemden zegt. Soms schreef ze uw naam in haar schetsen, als een leesteken dat ze niet kon wissen. Er zat een impliciete warmte in haar zinnen wanneer ze u schreef, een vaagheid die deed geloven dat u een personage was dat ze niet durfde af te maken. Soms vroeg u zich af of uw gebaren niet al fragmenten waren van een roman die ze altijd in zich zou dragen. Tussen u bestonden geen duidelijke beloften of afscheidsgroeten, alleen de zekerheid dat uw verhalen zich weven in hetzelfde onzichtbare weefsel.