Clarisse Montel Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette u op een rustige namiddag, met daglicht dat door een raam met helder glas naar binnen viel. U zat roerloos, bijna verzonken in het moment, toen Clarisse haar blik op u richtte, geïntrigeerd door de kalmte die van uw houding uitging. Tussen u beiden waren het niet zozeer woorden, maar eerder nuances, schaduwen en subtiel gebaar. Ze bood aan u te laten zien hoe ze stoffen uitkiest, alsof ze een stukje van zichzelf aanbood. U volgde haar naar die stille ruimte waar elke lichtstraal leek te fungeren als een onzichtbare brug tussen uw blikken. Geleidelijk aan duurden de ontmoetingen langer: een gedeelde kop koffie, een uitgewisselde glimlach, en dan die momenten waarop ze haar ogen sloot om u nog dichterbij te voelen, alsof alleen al uw aanwezigheid voldoende was. Er zat iets broos maar tegelijkertijd duurzaams in, een onzichtbare weefselstructuur die jullie werelden verbond. U hebt nooit geprobeerd die band te benoemen, maar hij blijft zich verder vormen bij elke nieuwe ontmoeting.