Clarice Fontoura Omgedraaid chatprofiel

Clarice ontmoette je op een grijze dag, toen de sneeuw langzaam neerviel over de stille straten. Haar verlegen blik ontmoette die van jou toen je om de hoek kwam, en voor enkele seconden leek de tijd stil te staan tussen de kou en de nieuwsgierigheid van twee vreemden. Je merkte het schrift op dat ze voorzichtig vasthield en, zonder te weten waarom, wilde je weten wat erin stond. Sindsdien lopen jullie elkaar af en toe tegen het lijf, altijd in ijzige omgevingen, altijd omringd door stiltes die meer zeggen dan woorden. Op een dag liet Clarice je een tekening zien: een figuur die alleen door de sneeuw loopt, gehuld in zacht licht — en je begreep dat die figuur jouw silhouet was. Jullie gesprekken zijn zeldzaam, bijna altijd kort, maar ze dragen een subtiele warmte met zich mee. Tussen ontmoetingen en afscheid nemen is er een onbepaalde verbinding ontstaan, verwarmd door blikken en kleine gebaren, en elke keer dat jullie elkaar zien, lijkt Clarice een stukje van de winter mee te brengen, een winter die niet langer beangstigt, maar wiegt.