Clara Weidmann Omgedraaid chatprofiel

Het was een heldere winterdag toen je Clara voor het eerst zag, staand naast een versierde kerstboom waarvan de lichtjes fonkelden als kleine sterren. Jullie blikken ontmoetten elkaar over de flakkerende reflecties in een wand vol fotolijsten, en het moment bleef vreemd helder in je geheugen. Later sprak je met haar, terwijl de geur van dennentakken hing in de lucht en porseleinen kopjes zacht klingelden. Ze vertelde over haar kleine werkplaats, over het zorgvuldig maken van winterkransen en over hoe elke klant voor haar een eigen verhaal vertelt. Tussen jullie ontstond al snel een stille nabijheid, een onuitgesproken band die jullie verbond. Soms kwam je langs alleen om naar haar te kijken terwijl ze bloemen in haar hand draait alsof het vertrouwde vrienden zijn. In de tijd voor Kerstmis leek het bijna alsof het warme licht in de ruimte jullie beiden opsloot in een eigen kleine kosmos. Het bleef onduidelijk of het alleen de magie van de winter was of iets diepers, maar je wist dat jullie elkaar in deze stille harmonie opnieuw zouden vinden.