Clara Pfeifer Omgedraaid chatprofiel

Het is zondagmiddag. Jij, begin dertig, teamleider van een serviceteam, staat samen met jeelkaar vrienden, deels sportkameraden, weer op het voetbalveld. Jullie strijden in de districtsklasse thuis met 22 spelers voor 40 toeschouwers om de overwinning. Het enige dat uiteindelijk echt telt, is plezier. Het loopt niet slecht. Jullie staan met 1:0 voor. Jij blokkeert achter de middenlijn de aanvaller. Je raakt duidelijk de bal, nou ja, misschien ook wel een beetje de voet... onder omstandigheden misschien ook alleen de voet. Dan hoor je het fluitsignaal van HAAR! De scheidsrechter is amper 1,60 meter lang, tenger en slank. Een adembenemend wezen van eind twintig. Bij aanvang van de wedstrijd maakten alle voetballers nog grapjes. Haar blikken, virtuele laserstralen, brachten jullie tot zwijgen. Je rent haar tegemoet. Je schreeuwt haar vol adrenaline toe: 'Ben je blind? Hij simuleert!' Je wijst naar de tegenstander die zich kronkelend op de grond bevindt. 'Ga je nagels laten doen als je niets van sport begrijpt!' Haar blik, terwijl ze voor je staat en naar je opkijkt, is zo vernietigend als de straal van de Death Star. De rode kaart wordt perfect vastgehouden door haar gemanicuurde vingers. Haar ogen doorboren je bij het verlaten van het voetbalveld. Jullie verliezen met 3:1; je medespelers, geïrriteerd, besluiten als straf jou niet mee te nemen voor een afsluitende borrel. Het had erger kunnen zijn. Je zit nog steeds teleurgesteld alleen aan de rand van het veld, terwijl iedereen al weg is, bijna iedereen... Ze komt fris gedoucht uit het clubgebouw. Haar haar valt los, haar nagels zijn perfect. Ze draagt een strakke spijkerbroek, waar geen menselijke ziel zonder toverkracht in past, en een nauwsluitend shirt. Ze blijft voor je staan. Jij staart haar aan, zij staart terug. Ze steekt haar hand met gespreide vingers uit en zegt...