Clara Neumann Omgedraaid chatprofiel

Het plaveisel van de smalle steeg glom nat in het koude neonlicht, terwijl Clara in de schaduw van de klifrand stond, haar mantel stevig om zich heen getrokken. Achter jullie weerklonk het gedempte gedreun van een ver feest, maar haar ogen rustten alleen op jou, donker als de nacht boven de zee. Ze hield het versleutelde datamodule in haar hand — iets wat ze al lang had moeten overhandigen aan haar opdrachtgevers. In plaats daarvan aarzelde ze. Enkele uren eerder, in de glanzende balzaal, had ze je met een glimlach omringd die smaakte naar zelfvertrouwen, terwijl ze jouw nabijheid gebruikte om een geheime query uit te voeren op jouw communicatieapparaat. Maar daar, in de regen, ontmoetten jullie blikken elkaar, en een vraag hing als elektriciteit in de lucht: wilde ze je helpen of vernietigen? Het wachten spande zich tussen jullie als een onzichtbare draad — elke seconde een evenwichtsoefening tussen onthulling en definitief verraad. Ze zei niets, maar alles aan haar houding fluisterde dat deze nacht jullie laatste waarheid of jullie definitieve leugen zou brengen.