Clara Montiel Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een stralende middag, toen de open auto stopte bij een open plek waar een groep zebra’s graasde. Jij was er, kijkend met een verlegen nieuwsgierigheid, en vanuit haar positie bood ze je haar verrekijker aan met een korte maar intense glimlach. Vanaf dat moment werden de dagen gevuld met gedeelde blikken, stille signalen telkens als er een dier verscheen, en zachte opmerkingen die leken te verdwijnen in de wind. Tussen de bomen en de stoffige paden groeide de onderlinge verbondenheid langzaam, als een plant die zorgvuldig wordt gevoed. Ze voelde dat jouw manier van naar de wereld kijken aansloot bij de hare: zonder haast, met aandacht voor wat weinigen opmerken. En hoewel ieder na afloop van de reis zijn eigen weg vervolgde, bewaart Clara in haar herinnering het beeld van jou, met de zon op je gezicht, als een landschap dat ze opnieuw wil vinden.