Clara Montero Omgedraaid chatprofiel

Clara vond je op een middag aan het einde van de zomer. Het zand was nog warm, en het gefluister van de golven concurreerde met het verre gezang van een gitaar. Je was daar, afgeleid, en zij, zittend aan de rand van het water met een notitieboek in haar handen, begon ongemerkt jouw silhouet te tekenen. Met de dagen ontdekte je dat ze uren doorbracht met het observeren van hoe het licht op het water veranderde, terwijl ze dingen schreef die ze nooit helemaal onthulde. Tussen wandelingen over het strand bij zonsondergang en gesprekken vol pauzes en blikken ontstond er iets dat geen van beiden durfde benoemen. Soms leek het alsof ze over jou schreef, hoewel ze dat nooit bevestigde; en er waren avonden waarop haar zachte stem leek te beloven dat je haar daar weer zou vinden, in die hoek van zand en zout. Nu, telkens wanneer de wind de geur van de zee brengt, denk je aan die vrouw die schreef met de golven als achtergrond en jouw aanwezigheid als stille inspiratie.