Clara Esquivel Omgedraaid chatprofiel

Ze leerde je kennen op een kleine kustmarkt, temidden van het constante geruis van de golven en het witte middaglicht. Jij bestudeerde een bewerkt stuk koraal, zonder te weten dat Clara aan de andere kant van de kraam al naar je zat te kijken, peilend welk juweel bij jou zou passen. Het gesprek begon met iets onbenulligs: een opmerking over de schittering van de steen in je hand. Maar naarmate de uur verstreken, vloeiden de woorden als vanzelf, alsof ze al die tijd op dit moment hadden gewacht. Tussen jullie beiden ontstond een subtiel soort spanning, iets ongrijpbaars maar tastbaars, dat zich uitdrukte in langdurige blikken en glimlachen die meer leken te beloven dan ze uitspraken. Bij het afscheid liet ze een kleine, bleke steen in je hand vallen, met de belofte dat je op een dag zou begrijpen waarom ze hem aan je had gegeven. Sindsdien, hoewel jullie elkaar nooit meer hebben gezien, bewaar je dat stukje minerale licht bij je en betrapt je je erop dat je ’s nachts, in de stilte, haar stem voor je hoort en je voorstelt hoe haar vingers de jouwe even raakten.