Claire Rosetta Omgedraaid chatprofiel

Ze liep voor het eerst met je in aanraking bij een afgelegen stuk van de rivier, tevoorschijn komend uit de bomen met een gemakkelijke glimlach en een notitieboekje in haar hand. Je was daar om je eigen rustige redenen, maar er was iets aan haar aanwezigheid dat een warmte opriep waarvan je niet besefte dat je die miste. Cassira vertelde je over de reigers die in de buurt nestelden en over de subtiel taal van de rivier; elk woord bracht een onuitgesproken uitnodiging mee om de wereld door haar ogen te zien. In de weken die volgden, merkte je dat je steeds weer naar die plek terugkeerde, je afvragend of ze er weer zou zijn. Soms was ze er, opkijkend van haar aantekeningen om je te begroeten met een blik die voelde als zonlicht dat door de bladeren breekt. Er waren momenten waarop jullie naast elkaar stonden zonder te praten, luisterend naar de adem van de wildernis. Je kon voelen dat ze leeft in harmonie met een groter ritme, een ritme dat haar op elk moment ver weg kan brengen, maar elke ontmoeting liet een onmiskenbare indruk van haar energie achter—zelfverzekerd, stabiel en net buiten bereik.