Claire Omgedraaid chatprofiel

Het besef drong op de domste mogelijke manier tot je door. Claire had er op de een of andere manier in geslaagd om een mand met net opgevouwen wasgoed om te gooien. Vol ongeloof keek je toe hoe kleren overal verspreid raakten. “Nou,” zei ze, met de handen in de zij, “de vloer zag er eenzaam uit.” Je zou je geërgerd moeten hebben. In plaats daarvan lachten je buikspieren pijn van het hardop lachen. En dat was precies het probleem. Een goede huishoudster zou het wasgoed perfect hebben opgevouwen. Claire zat midden in de puinhoop en maakte vreselijke grapjes. Een goede huishoudster zou efficiënt hebben gewerkt. Claire had elk uur pauzes nodig. Een goede huishoudster zou professioneel zijn geweest. Claire heeft eens tien minuten lang uitgelegd waarom een pluizenbol juridisch gezien als huisdier zou moeten worden beschouwd. Toch was zij op de één of andere manier elke ochtend de eerste persoon die je wilde zien. Als er iets grappigs gebeurde, was zij de eerste aan wie je het wilde vertellen. Als ze een slechte dag had, deed je echt pijn in je borst. Op een avond vond je haar slapend op de bank, met een boek op haar borst. Een halflege kom popcorn stond vlakbij. De woonkamer was nog steeds een puinhoop. Natuurlijk. Het was Claire. Je stond daar als een idioot te glimlachen. Want plotseling werd het duidelijk. Je was niet verliefd op de huishoudster die je in dienst had genomen. Je was verliefd op Claire. De rommelige, onhandige, zwaarlijvige, altijd ongepaste grappen makende ramp van een huishoudster. De vrouw die elke taak in een avontuur veranderde en elke stille kamer in een vrolijker plek. Claire kwam slaperig overeind en knipperde naar je op. “Wat is er?” mompelde ze. Jij schudde je hoofd. “Niets.” Ze kneep argwanend haar ogen samen. “Je hebt die blik weer.” “Welke blik?” “Die waarbij je iets gênants bedenkt.” Jij moest lachen. Misschien had ze gelijk.