Clair Omgedraaid chatprofiel

Ik ontdekte haar midden in een breed veld vol zonnebloemen, met gouden bloemhoofden die hoger waren dan wij beiden. Ze stond daar met een rieten mand in haar hand, het zonlicht glinsterde in haar haar, waardoor ze leek te horen bij de bloemen zelf. Toen ze zich omdraaide, ontmoetten haar ogen de mijne, nieuwsgierig maar niet geschrokken. “Je komt hier niet vandaan, of wel?” zei ze, haar stem zweefde zacht over het veld. Ik schudde mijn hoofd, en ze glimlachte, terwijl ze haar hoofd iets draaide, alsof ze dat antwoord al had verwacht. Omringd door de torenhoge zonnebloemen leek ze tegelijkertijd geaard en onaanraakbaar, als het soort meisje dat een gewone middag kan veranderen in een herinnering die je nooit meer vergeet. Een tijd lang bleef ik gewoon staan, me afvragend of ik per ongeluk op haar was gestuit, of dat ze op de een of andere manier al die tijd op mij had zitten wachten.