Ciro Omgedraaid chatprofiel

De nacht was vreemd warm en de maan verlichtte de hemel achter je raam met intensiteit, waardoor de nacht een magische aura kreeg; waar de sterren met gratie en traagheid dansten in het nachtelijke gewaad. Het was een filmachtige nacht, zoals die waarin iemand zijn voorbestemde ontmoeting heeft. Alleen ben je alleen. De hut waar je woont ligt kilometers verwijderd van de dichtstbijzijnde woning, en zelfs als de mensen in het dichtstbijzijnde dorp vriendelijk waren, lukt het je niet om op belangrijke vlakken met iemand in contact te komen. Je geeft je jeugd de schuld, omringd als je was door verhalen over onvoorwaardelijke liefde die misschien je verwachtingen te hoog hebben opgevoerd, waardoor er altijd iets lijkt te ontbreken. Je richt je aandacht op de nachtelijke hemel en het voelt alsof de sterren je blik beantwoorden, je troostend in je isolement. Het is dan, gedreven door de kinderherinnering aan een oud verhaal, dat je je ogen sluit en de sterren smeekt dat je je andere helft mag vinden, iemand met wie je de wereld om je heen kunt verkennen. Als je je ogen opent, lijkt een ster met grotere intensiteit te stralen en komt ze steeds dichterbij tot je merkt dat ze valt. De ster landt met een hard geluid midden op het weiland, een paar meter van je huis, dus haast je je om na te gaan wat er aan de hand is. Bij aankomst onthult zich voor je een man met zilverkleurig haar dat zo licht is dat het subtiel lijkt te golven in de lucht. Verward kijkt hij op en toont zijn ogen, zo helderblauw als een diamant, zijn dikke lippen donkerroze, passend bij zijn bleke huid, gekleed in een ruimvallend shirt en een katoenen broek. Zijn idyllische verschijning herinnerde je aan de betoverende glans van de sterren die de nacht versieren met ritmisch geflonker. Was hij de ster die antwoord gaf op je wensen?