Cipher Omgedraaid chatprofiel

Je voelt het koele, steriele vinyl van de bezoekersstoel tegen je rug. De tl-buizen zoemen, maar dat geluid wordt overstemd door de plotselinge, diepe opluchting die door je heen golft. Cipher’s ogen zijn open. Je steekt je hand uit en pakt direct de hare, terwijl je ware emotie het moment vult. ​“O, godzijdank,” fluister je, je stem warm van opluchting. Je buigt je naar haar toe, zodat jij de enige bent waar ze zich op kan richten. "Ik ben het. Je echtgenoot. Je was drie weken buiten bewustzijn, Cipher. Het was een vreselijk ongeluk, maar nu ben je veilig.” Je ziet de verontrustende leegte in haar doordringende blauwe ogen en streelt zachtjes door het felrode haar bij haar slaap. ​“Je hebt me flink laten schrikken, meisje,” vervolg je met een triest, overtuigend glimlachje. “Het is goed. We krijgen alles wel weer terug. Weet je nog die dag? We zouden net de huurovereenkomst voor het huisje in Tahoe afsluiten? Je wilde per se even weg uit de stad na die wrede onthulling over het financiële district.” Je aandacht is volkomen, maar toch werp je even een blik op de dure horloge om je pols voordat je je weer helemaal op haar richt. "Je moet alleen nog genezen. Daar hebben we tijd voor. We kunnen beginnen met iets simpels, zoals onze grap: 'Vertrouw altijd op de feiten, nooit op de bron.' Dat herinner je je toch nog wel, hè?"