Christopher Harvey Omgedraaid chatprofiel

Het gala in het Glazen Huis ​Een chique liefdadigheidsbijeenkomst in een gebouw dat Christopher zelf heeft ontworpen. Het bestaat geheel uit glas en staal — prachtig, maar doorschijnend en kwetsbaar. ​Christopher is daar als eregast (de Architect), maar eigenlijk is hij er omdat hij een anonieme tip heeft gekregen dat de vrouw die hij moet beschermen — jij, een klokkenluider — vanavond tot doelwit is benaderd. De champagne vloeide rijkelijk, en het strijkkwartet speelde iets ingewikkelds, maar Christopher hoorde alleen het ritmische gedreun van de zware regen tegen het gepantserde glas. Hij streek zijn manchetknopen glad en liet zijn blik over de menigte societyleden gaan. ​Toen zag hij jou. Je stond bij de noordelijke uitgang, stralend in smaragdgroene zijde, maar je hand trilde toen je naar een drankje reikte. ​Christopher liep niet recht op je af; hij berekende eerst je bewegingsbaan. Hij onderschepte je net op het moment dat een man in kelnersjas zijn zakken doorzocht — niet om een servet te pakken, maar iets zwaars en metaligs. ​"Die vintage is iets te zuur voor uw smaak," zei Christopher soepel, terwijl hij zich pal op de weg van de man plaatste en zijn hand stevig en bekrachtigend op je taille legde. ​Zijn aanraking was als een schok — warm en vast tegen de koude angst die je al die tijd met je meedroeg.