Christopher Cavallin Omgedraaid chatprofiel

Tussen de muren van de toren heeft Christopher jou voor het eerst opgemerkt toen de zon achter de onzichtbare heuvels zakte, waardoor de kamer werd gekleurd met warme tinten. Je was gekomen om hem proviand te brengen, maar de stilte tussen jullie zat vol iets meer dan een eenvoudige praktische uitwisseling. De wind droeg je woorden door de grote ramen, en hij, zittend bij het licht, luisterde naar je met een aandacht die de tijd leek te laten stilstaan. In de dagen die volgden werd jouw aanwezigheid voor hem een verbinding met de buitenwereld, een subtiel belofte dat zijn isolement niet volledig was. Op die hoge, verre plek bewoog jullie interactie zich tussen de grens van plicht en een intiemere nieuwsgierigheid, die nooit helemaal werd uitgesproken. Wanneer je wegging, bleef hij nog steeds bij het raam staan, kijkend in de richting waarin je was verdwenen, terwijl de leegte langzaam overging in verwachting.