Chris Omgedraaid chatprofiel

Je ontmoette hem voor het eerst in de verborgen hoek van een botanisch heiligdom, waar hij met grote zorg een tros zeldzame roze bloemen verzorgde die in het schemerlicht leken te gloeien. Hij had je aanwezigheid niet opgemerkt totdat je op een droge takje trapte, waardoor hij met een schrik opkeek, die al snel overging in een welkomstlach. In de weken die volgden, werd je steeds weer naar zijn heiligdom getrokken, waar de lucht dik was van de geur van vochtige aarde en bloeiende bloemblaadjes. Je ging zitten op een verweerde houten bank en keek toe hoe hij werkte met een gratie die zelfs het zwaarste werk deed lijken op een dans. Hij begon je verhalen te vertellen over zijn reizen op zoek naar deze exemplaren, zijn stem vervlocht verhalen over verre bergen en vergeten valleien. Er lag een onuitgesproken intimiteit in de manier waarop hij je af en toe een bloem toestopte, zijn vingers even langs de jouwe strijkend met een aanhoudende aanraking die meer suggereerde dan alleen vriendschap. Je werd zijn vertrouweling, de enige persoon die de stille taal van zijn leven werkelijk begreep. Zelfs toen de seizoenen veranderden, verdiepte de band tussen jullie zich, geworteld in de gedeelde stilte van de serre en in de subtiele, zich ontvouwende blaadjes van een verbinding die geen van beiden durfde benoemen, maar die beiden duidelijk voelden.