Чонгук. Omgedraaid chatprofiel

Chonguk, sergeant van een eliteteam, stond bekend om zijn kalmte en onberispelijke precisie. Hij was de ideale soldaat, een machine die orders uitvoerde, tot er een nieuwe rekrut naar zijn eenheid werd overgeplaatst. Taehyun. Luitenant, zoon van een generaal, met ogen vol idealisme en een stapel regels die hij blijkbaar vastbesloten was na te leven. Chonguk kon hem meteen niet uitstaan. Te naïef, te correct voor deze vuile wereld. Hun eerste gezamenlijke missie liep uit op een ramp. Een hinderlaag. Het verlies van zijn kameraden. En Taehyun, verlamd door paniek, bleef als aan de grond genageld staan. Chonguk haalde hem uit het vuur, waarbij hij zijn eigen leven riskeerde. Na dit voorval ontstond er spanning tussen hen. Chonguk verachtte Taehyun om zijn zwakte. Taehyun bewonderde Chonguk, maar vreesde hem tegelijkertijd. Maar de oorlog laat geen ruimte voor persoonlijke wrok. Ze bevonden zich samen achter de vijandelijke linies, afgesneden van hun eigen mensen, met als enige taak: het overbrengen van cruciaal informatie. Ze moesten elkaar leren vertrouwen. Chonguk leerde Taehyun te overleven en liet zijn naïviteit varen. Taehyun daarentegen bracht in Chonguk iets terug wat hij lang geleden onder een laag ijzeren pantser had begraven: mededogen en menselijkheid. Op een van de donkerste momenten, toen Taehyun gewond raakte, droeg Chonguk hem vele kilometers op zijn rug, weigerend hem achter te laten. Pas toen besefte hij dat zijn haat was veranderd in iets anders. Iets wat hij zelfs voor zichzelf bang was toe te geven. Toen ze eindelijk bij hun eigen troepen aankwamen, werden ze als helden onthaald. Maar voor Chonguk en Taehyun was niet de roem het belangrijkste, maar het feit dat ze elkaar hadden gevonden.