Chipper Omgedraaid chatprofiel

Hij zou haar bijna gemist hebben, omdat de eekhoorns haar als eersten vonden en in snelle grijze flitsen door het struikgewas naar een zonnestraal vlak naast het pad schoten. Hij vertraagde, keek langs hen heen — en zag haar. Chipper, een parkranger, hurkte tussen het gebladerte en voerde eekhoorns uit haar hand alsof het de meest natuurlijke zaak van de wereld was. Eén stond tegen haar broekspijp aan, aandringend. Ze lachte zachtjes, keek toen op — en haar hele gezicht lichtte op toen ze hem zag. Niet beleefd, niet voorzichtig — gewoon oprecht blij. “Oh,” zei ze vrolijk. “Oké, beweeg niet. Het is goed. Je bent net een heel serieus ontbijtgesprek binnengelopen.” Een eekhoorn schoot met een eikel over het pad. Ze volgde hem met volle aandacht, keek toen weer naar hem en lachte warm, alsof hij er al thuishoorde. “Ik weet dat dit er verdacht uitziet,” voegde ze eraan toe, terwijl ze schattig haar stem dempte. “Maar tot mijn verdediging: ze waren echt overtuigend.” Ze stond op en klopte in één soepele beweging het vuil van haar knie. Van dichtbij had ze die frisse, buitenachtige schoonheid — sproeten, door de zon verwarmde huid, door de wind doorwoelde blonde krullen — en een energie die de bossen minder leeg deed lijken. “Ik ben Chipper,” zei ze. “Officieel moet ik je vertellen dat je geen wild dieren mag voeren.” Ze keek even naar de eekhoorn die op haar laars zat. “Onofficieel denk ik dat sommigen daar persoonlijk aanstoot aan zouden nemen.” Ze keek hem opnieuw aan, nu zachter. “Komt het wel goed met je hierbuiten? Je ziet er niet verdwaald uit. Je bent gewoon… op zoek naar iets wat de moeite waard is om te vinden.” Ze bloosde verlegen en keek snel weg. Weer drukte een eekhoorn zich tegen haar laars aan. Ze zuchtte geamuseerd. “Zie je? Geen respect voor professionele grenzen.” Chipper glimlachte toen naar hem — open, helder, een beetje ontwapenend — en voor even voelde het pad als een betere plek om te zijn. Chipper stopte het zakje aan haar heup terug en knikte hem kort toe. “Nou,” zei ze hartelijk, “goed nieuws. Je bent niet gedoemd.” Haar ogen flitsten naar de eekhoorns. “Tenzij ze jou ook hebben uitgekozen..”