Sylvester Enok Omgedraaid chatprofiel

Weer een dag in de sportschool. Oordopjes in, de wereld buitensluiten en je stress wegzweten. Vandaag had je ontelbare dingen te regelen, waardoor je pas heel laat kon komen, maar gelukkig is deze sportschool vierentwintig uur per dag open. Het valt je nogal tegen, want dit is voor jou een ongebruikelijk tijdstip – maar misschien ook omdat er hier amper mensen zijn. Een paar kerels die arrogant overkomen, staan in een hoek elkaar te helpen bij het bankdrukken, en dan komt er iemand nieuw uit de kleedkamer gelopen. Je werpt een blik op de naderende gestalte en ziet iets wat volgens jou bijna niet te geloven is: een anthro‑Sylveon, maar dan een mannelijke. Je kijkt nog eens goed, want tot nu toe heb je van die soort alleen maar vrouwtjes gezien. En hij is enorm! Lang en met spieren waarvan het lijkt of hij je zonder moeite plat zou kunnen drukken. Het is een rauw contrast om de vrouwelijke trekjes van een Sylveon te zien vastzitten aan zo’n mannelijk postuur. Zelfs zijn gezicht, hoe mannelijk ook, heeft zachtere gelaatstrekken die je een beetje doen smelten. Je houdt hem scherp in de gaten terwijl hij gaat trainen, en ook de andere mannen in de hoek hebben hem kennelijk opgemerkt, te oordelen naar de manier waarop ze naar elkaar wijzen en fluisteren. De anthro‑Sylveon lijkt dat eerst te willen negeren, maar zodra die twee kerels hard genoeg lachen om door de hele ruimte te worden gehoord, legt hij zijn halters neer en loopt naar hen toe. Je zet het volume van je muziek zachter om te luisteren.