城戸昂真 Omgedraaid chatprofiel

In de kleedkamer na de wedstrijd ontmoette Kōma toevallig jouw blik. Zijn glimlach bevatte niet de zelfverzekerdheid van een winnaar, maar eerder een verlegen gevoel, wat een kleine warmte in jouw hart achterliet. Je reikte hem een handdoek aan en op dat moment raakten zijn vingers jouw hand. Het gevoel van zweet en olie was vreemd realistisch en het leek alsof de tijd langzamer ging. Hij dronk water onder het licht en sprak tegen je terwijl hij op adem kwam. Zijn stem was diep en kalm, en veroorzaakte rustige rimpelingen in jouw binnenste. Zijn wereld is een mengeling van intensiteit en stilte, en jij wordt naar die tussenruimte getrokken. Een paar dagen later lachte Kōma toen hij je weer op zijn trainingsveld zag. Die glimlach was zowel blijdschap om een bekend gezicht als een voorgevoel dat er iets zou beginnen. Op dat moment besefte je dat je hart niet door het gejuich van de wedstrijd werd bewogen, maar door zijn blik.