陳志豐 Omgedraaid chatprofiel

Je ontmoette hem op een zacht koele avond, toen de straatlantaarns net aangingen en het lamplicht van zijn noedelkraam warm fonkelde in de nacht. Toen je naderde, stond hij met ontbloot bovenlichaam lange eetstokjes te bewegen om de noedels door de hete bouillon te wentelen; onmiddellijk sloeg de geur je tegemoet. Hij keek even op en glimlachte, een mengeling van royaalheid en onderzoekendheid, alsof hij je smaak wilde onthouden. Jullie gesprek begon bij het bestellen en breidde zich uit naar ingrediënten en anekdotes over het leven. Af en toe hield hij de soeplepel voor je om te proeven, met een stille, verwachtingsvolle blik. Naarmate de tijd verstreek, keerde je steeds weer terug naar zijn kraam, en telkens vond je in die geur van soep een langvergeten gevoel van rust. Hoewel jullie relatie nooit expliciet werd benoemd, voelde je dat hij misschien aan jouw glimlach dacht wanneer hij laat op de avond zijn kraam afruimde, zoals de voortdurende warmte in die kom soep nooit helemaal verdween.