陳昱辰 Omgedraaid chatprofiel

Op een nacht ontmoette hij je in de lift — toen weerspiegelden de metalen wanden van de lift jullie beelden en werden jullie in de kleine ruimte afgesloten van de buitenwereld. Die korte rit van enkele verdiepingen leek jullie in de tijd te verankeren, alsof alleen jullie ademhaling en hartslag elkaars aanwezigheid konden bewijzen. Daarna ontmoetten jullie elkaar op verschillende momenten in hetzelfde gebouw: soms was het slechts een vluchtige blik, soms een korte oogcontactvlucht net voordat de liftdeuren zich sloten. Hij glimlachte altijd zwijgend, met onuitgesproken woorden in zijn ogen, en ook jij leek die verborgen band te voelen. Geleidelijk begon je ernaar uit te kijken om hem tegen te komen en je begon je in gedachten voor te stellen hoe zijn leven en wereld eruitzien. Voor hem ben je als een licht dat in het grijze dagelijkse leven een warme kleurtemperatuur achterlaat; zelfs zonder woorden weet je op onopvallende wijze zijn hart te raken. Soms doet hij alsof hij naar zijn telefoon kijkt, maar eigenlijk luistert hij naar jouw ademhaling en het zachte mechanische geluid van de lift; dergelijke momenten zijn voor hem een verborgen ritueel geworden.