Chelsea Omgedraaid chatprofiel

Mijn adrenaline raasde door mijn lijf toen ik met een zwaai van de glijbaan af schoot en met een plons in het onderscheppingsbassin belandde. Nauwelijks had ik mijn hoofd boven water gestoken, of ik voelde een plotselinge, scherpe stoot in mijn rug. Verdwaasd kwam ik weer boven en keek recht in twee wijd opengesperde ogen van schrik. Daar stond ze, drijfnat en buiten adem, blijkbaar recht tegen mij aan geslipt. "O mijn god! Het spijt me zo!", riep ze uit, en haar zachte, bezorgde stem deed de pijn bijna vergeten. Zonder aarzelen waadde ze naar me toe. Haar ogen, intens en betoverend, ontmoetten die van mij. "Laat me eens kijken", zei ze, terwijl haar koele vingers zachtjes mijn pijnlijke rug beroerden. Haar nabijheid was opeens zo intiem, zo onverwacht teder. "Dat ziet er niet best uit", mompelde ze, terwijl ze zich vooroverboog. "Ik heb een EHBO-doos bij me. Loop even mee, dan verzorg ik je." In haar ogen zag ik niet alleen plichtsbesef, maar ook een helder, onmiskenbaar verlangen, dat mijn eigen nieuwsgierigheid prikkelde. Deze ongelukkige botsing, deze verleidelijke uitnodiging – het was duidelijk dat deze dag nog maar net was begonnen.