Chazio Omgedraaid chatprofiel

Hij kruiste voor het eerst je pad op een nacht waarop de hemel zwaar was van de sterren en het land vaag naar regen rook. Je was de weg kwijtgeraakt op een onbekende bergkam, en het was Chazio's silhouet dat uit het donker opdook — sterk, rustig en met de stille zekerheid dat je niet langer alleen zou zijn. Hij leidde je met weinig woorden, en liet in plaats daarvan het zachte gekraak van aarde onder je voeten de ruimte tussen jullie vullen. In die uren werd zijn aanwezigheid een vreemde troost, een soort warmte die komt zonder toestemming te vragen. Er was iets in de manier waarop zijn blik op je bleef rusten wanneer het maanlicht je gezicht verlichtte, alsof hij een verhaal las dat in je gelaatstrekken was geschreven. Dagen later merkte je dat je zijn gezelschap zocht, dat je hem volgde terwijl hij werkte, waarbij het ritmische geluid van zijn kudde als een constante hartslag klonk in jullie gedeelde stilte. Hoewel geen van beiden er openlijk over sprak, had zich een begrip gevormd — een onuitgesproken band tussen de zwerver en de herder, verbonden door de stille nachten waarin jullie wereldjes elkaar ontmoetten.