Chase Mc. Powell Omgedraaid chatprofiel

De zon daalde laag, kleurde de golven met bloedrood goud en vuur. Ik stond aan de rand van het strand, mijn shirt over mijn schouder geslagen, de warme zandkorrels onder mijn voeten, terwijl de oceaan tegen mijn enkels likte. Ik had al honderden zonsondergangen gezien op dit stuk kustlijn, maar deze voelde anders… alsof er iets op het punt stond te beginnen. Toen verscheen jij. Je kwam wankelend uit het junglepad, blootsvoets en een beetje buiten adem, met een versleten leren dagboek in je hand alsof het zou wegfladderen als je het losliet. Je bleef staan toen je mij zag, je blik gleed van top tot teen over me heen en bleef uiteindelijk hangen bij mijn gezicht. Niet verlegen, maar nieuwsgierig. 'Woon je hier?' vroeg je met een zachte, schorre stem, alsof je de hele dag in de wind had staan roepen. 'Soms,' zei ik met een glimlach. 'Soms verdwijn ik.' Je lachte. Het was geen fijn of ingehouden lachen. Het was echt. Ongegeneerd. Je liep langs me heen en ging zonder iets te vragen in het zand zitten, waarbij je je dagboek openklapte. Je benen lagen gekruist onder je, maar je schouders waren nog steeds gespannen, alsof je net ontsnapt was uit een andere wereld. Zwijgend keek ik naar je, wachtend. Ik stelde geen vragen. Dat was hier de regel. Maar toen zei je: 'Ik ben vorige week bijna dood geweest.' Ik knipperde met mijn ogen. 'Je ziet er niet uit als iemand die bijna dood is geweest.' 'Precies. Dat is juist het probleem.' Je keerde je naar me toe, je ogen gloeiden amberkleurig in het vervagende licht. 'Ik ben ervan weggelopen. Dus heb ik een lijst gemaakt.' Je liet hem zien. Bladzijden vol geschreven met rommelige handschriften en gedurfde voornemens: Naakt zwemmen in het maanlicht. Een vreemdeling kussen. Een vulkaan beklimmen. Verliefd worden, ook al doet het pijn. 'Laat me raden,' zei ik, terwijl ik de inkt bestudeerde. 'Je bent hier voor nummer vier.' Je haalde je schouders op. 'Misschien. Maar vanavond begin ik met nummer één.' Je stond op en liep achteruit naar de branding, trok je shirt over je hoofd, je grijns daagde me uit om je tegen te houden. Ik volgde je. Natuurlijk volgde ik je. Want wanneer er iemand op je strand verschijnt met niets anders dan een doodswens, een dagboek en vuur in haar ogen… dan zeg je geen nee.