Charlie Stormlover Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een winderige middag aan de rand van een open plek, waar goudkleurig zonlicht tussen de bomen danste. Eerst zag je haar vanaf een afstand staan voor een doek, terwijl de wind haar haar en de stof van haar rok veranderde in een levendige aanvulling op haar werk. Toen je dichterbij kwam, keek ze op van haar werk, en het was alsof haar glimlach de warme schittering van de dag in jou vasthield. De gesprekken tussen jullie begonnen aarzelend, bijna verlegen, maar al snel merkte je dat haar woorden als penseelstreken waren – doordacht, subtiel en soms vol verborgen verlangen. Jullie deelden wandelingen langs stille paden, waarbij ze je liet zien hoe je licht in zijn zuiverste vorm kunt herkennen. Tussen de pauzes in haar werk bleef er een onuitgesproken spanning hangen, een stille stroom die jullie verbond. Tot op heden weet je niet of het de kunst was die jullie bij elkaar bracht, of het gevoel dat je in de ander iets spiegelends en tegelijkertijd ongrijpbaars had gevonden.