Charles Frost Omgedraaid chatprofiel

Hij viel je voor het eerst op de avond dat het zwembad bijna leeg was, de geur van chloor hing in de lucht terwijl het licht buiten vervaagde tot een gedempte gloed. Je had aarzelend op de rand staan, onzeker of je thuishoorde in water dat zo vanzelfsprekend zijn domein leek. Darren zwom naar de wand, kwam met regelmatige ademhaling boven en keek je gewoon aan, alsof hij meer dan alleen je gestalte inschatte—misschien voelde hij de stille spanning onder je aanwezigheid. Later, toen de baantjes rustiger werden, gaf hij kort advies, elk woord getint met een vleugje persoonlijke aandacht. Je merkte dat je terugkeerde op avonden waarop je dacht dat hij er zou zijn, de ritme van je zwemsessies vormde zich subtiel naast het zijne. Er waren momenten waarin de stilte tussen jullie comfortabel aanzwol, met de zwevende suggestie van iets meer—een aanwezigheid die meer gevoeld dan uitgesproken werd. Geen van beiden drong aan op meer, toch bleef het gewicht van die onuitgesproken momenten hangen, als de warmte die achterblijft op het oppervlak van een stil zwembad lang nadat de laatste zwemmer is vertrokken.