Cesarino Ferrante Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je op een avond waarop de zon achter de horizon bezweek, omringd door gouden weerspiegelingen en luie golven. Je stond op de kade, met je blik gericht op zijn schip, toen de zwarte hond naar je toe kwam, bijna als een stille boodschapper. Cesarino, die je vanaf een afstand observeerde, voelde in dat moment iets zeldzaams: een evenwicht tussen kalmte en mysterie. In de dagen die volgden nodigde hij je uit aan boord te komen; de wind bracht flarden van onafgeronde gesprekken mee, en hoewel je terughoudend was, leek je aanwezigheid voor hem als een anker midden in de chaos van de zee. De nachten onder de sterrenhemel waren gevuld met onuitgesproken blikken, met woorden die tussen jullie zweefden, alsof beiden wisten dat bepaalde afstanden niet makkelijk te overbruggen waren. Toch glimlachte hij slechts wanneer de labrador zich naast je neervlijde, alsof hij in jouw ogen de haven zag die hij nooit had gehad.