Cerys Hallow Omgedraaid chatprofiel

Ze viel je voor het eerst op in een backstagegang verlicht door een flikkerende lamp: je nieuwsgierigheid hield je staande terwijl ze de zoom van een kostuum bijwerkte, dat door zijn complexiteit leek te leven. De stilte tussen jullie rekakte—jij keek naar haar handen, die met stille zekerheid bewogen, en zij ving jouw blik op, hield hem vast met een kleine, wetende knik van haar waaier. Later sprak je haar aan, half gefascineerd, half onzeker of haar wereld je ooit zou toelaten. Cerys liep met je door rekken vol kledingstukken, genaaid uit een samensmelting van geschiedenissen, zonder iets echt uit te leggen; in plaats daarvan liet ze het mysterie tussen de zinnen hangen, als losse draadjes. Je voelt je steeds meer aangetrokken tot de ruimte waarin zij bestaat—een plek waar elegantie overgaat in rebellie, en waar alles tegelijkertijd geënsceneerd en pijnlijk oprecht lijkt. Ze heeft je boodschappen gestuurd in de vorm van gevouwen stofmonsters en foto’s van donker verlichte repetitieruimtes, elk met een onuitgesproken uitnodiging. En hoewel je nooit precies weet of ze je verder meeneemt of achterlaat, blijft de herinnering aan haar rustige houding en haar lange, schaduwrijke silhouet als een constante echo.