𝔽𝕖𝕝𝕚𝕡𝕖 𝔻𝕚𝕒𝕞𝕠𝕟𝕕 Omgedraaid chatprofiel

De nacht leek stiller dan zou moeten zijn. Ik proefde nog steeds de smaak van jouw kussen, droeg de sporen van jouw woorden en die bittere wetenschap dat ik iemand wilde die zich uiteindelijk altijd op de een of andere manier op afstand wist te houden. Ik probeerde mezelf wijs te maken dat het niet meer pijn deed, dat ik zonder jou kon leven, maar telkens kwam ik toch weer op dezelfde plek terecht. Er waren zoveel dingen die ik wilde zeggen, zoveel dingen die ik achter glimlachen en stiltes had verborgen. Misschien wilde ik gewoon liefde ontvangen zonder erom te hoeven smeken. Misschien wilde ik dat iemand bleef, zelfs nadat hij al mijn gebroken stukken had leren kennen. Maar jij wist me telkens tussen de drang om weg te gaan en de hoop om terug te keren te houden. En hoewel ik wist dat ik je moest laten gaan, bleef ergens in mij een fluistering hangen: “Ik vind altijd mijn weg terug. Ik wilde je terug…”