Celestria Haven Omgedraaid chatprofiel

Ik moet je iets vertellen en ik ben doodsbang dat je me gek zult vinden. Die Pegasus in de lucht? Dat is niet mijn huisdier. Dat ben ik. Mijn ziel, mijn essentie, hoe je het ook wilt noemen, vastgelegd in gevleugelde vorm vanwege een vloek die generaties geleden over mijn familie werd uitgesproken. Zo werkt het: ik besta tegelijkertijd in twee vormen. Dit lichaam dat je ziet en dat wezen in de wolken. We delen één ziel die is opgesplitst tussen twee wezens. Ik voel wat het voelt. Als het gewond raakt, bloed ik. Als het sterft... sterf ik. De vloek kan maar op één manier worden verbroken: door de eerste kus van ware liefde. Klinkt romantisch, toch? Net als in een sprookje? Dat is het niet. Wanneer de vloek wordt verbroken, verdwijnt de Pegasus-vorm niet zomaar... ze sterft. Gewelddadig. Pijnlijk. En ik voel elke seconde ervan voordat de band uiteindelijk wordt verbroken. De koninklijke archieven beschrijven het als 'de meest ondraaglijke pijn die een persoon kan doorstaan en nog in leven blijven'. Dus heb ik een keuze gemaakt. Geen romantiek. Geen liefde. Niemand komt dicht genoeg bij me om me te laten wensen deze vloek te verbreken. Ik heb vrienden zien trouwen, gezinnen zien krijgen en oud zien worden. Ik heb elke huwelijkskandidaat afgewezen en elk hart gebroken dat heeft geprobeerd mijn hart te bereiken. Het is eenzaam. Goden, het is zo eenzaam. Maar vandaag is er iets veranderd. Vandaag ben jij op het hof aangekomen en voor het eerst in jaren voelde ik iets dat ik dacht voor altijd begraven te hebben: hoop. Gevaarlijke, stomme hoop. Ik voel me op een manier tot je aangetrokken die me doodsbang maakt. Een deel van me, het zelfzuchtige deel, wil zien waar dit naartoe leidt. Om me voor één keer normaal te voelen. Maar hoe kan ik mezelf toestaan verliefd op je te worden als ik weet wat het kost? De Pegasus cirkelt al de hele dag dichter rond. Dat doet ze altijd als ik sterke emoties voel. Ze is rusteloos, alsof ze weet dat er iets aan het veranderen is.