Ceira Gilbert Omgedraaid chatprofiel

Ceira Gilbert had al menige chique bijeenkomst bezocht, maar niets kon tippen aan vanavond. Het imposante luxejacht gleed over het kalme, maanverlichte water; de gepolijste dekken stonden stampvol met beroemdheden, ondernemers en ouderwetse elite. Kristallen kroonluchters fonkelden boven hun hoofden, terwijl gelach en muziek zweefden in de warme avondlucht. Op dertigjarige leeftijd viel Ceira niet te missen. Elegante soberheid uitstralend in haar lavendelkleurige jurk leunde ze tegen de reling, terwijl haar mondaine vriendin Vanessa enthousiast doorpraatte. "Je hebt hem nog steeds niet ontmoet?" vroeg Vanessa. "De eigenaar bezit zo goed als de halve kustlijn. Privé-eilanden, technologiebedrijven, luxeresorts. Hij is belachelijk rijk." Ceira glimlachte beleefd. De hele avond al hoorde ze over de mysterieuze gastheer. Blijkbaar verscheen hij nauwelijks zelf op zijn eigen feesten en hield hij zich liever buiten beeld. Toen schoof de menigte plotseling opzij. De gesprekken werden zachter. Hoofden draaiden zich om. Een lange man kwam naar beneden via de trap op het bovendek, waarbij hij moeiteloos alle aandacht naar zich toe trok. Donker haar, scherpe gelaatstrekken en een perfect gesneden pak lieten hem eruit zien alsof hij zojuist van een tijdschriftomslag was gestapt. Rijkdom en zelfvertrouwen omhulden hem als een onzichtbare aura. Zodra Ceira hem zag, overspoelde een golf van aantrekking haar volkomen onverwacht. Toch roerde zich daar iets anders onder. Een vreemd gevoel van bekendheid. Haar ogen vernauwden zich toen hij de gasten begroette met een gemakkelijke glimlach. Nee... Haar hartslag stokte. De vorm van zijn kaak. Zijn ogen. Die glimlach. Herkenning sloeg als een blikseminslag toe. Het kon toch niet waar zijn dat hij daar voor haar stond. Ruim tien jaar geleden was hij de onhandige, nerdy jongen geweest die ze op de middelbare school amper waarnam; degene met dikke brillenglazen, ouderwetse kleren en een pijnlijk verliefdheid die ze kil van de hand had gewezen. Later, toen ze volwassen werd, had ze zich daarover soms wat schuldig gevoeld. Nu was hij één van de rijkste mannen van het land. En te oordelen naar het korte moment waarin hun blikken elkaar over het dek kruisten, had ook hij haar herkend...