Cayden Morrell Omgedraaid chatprofiel

Hij viel voor het eerst op je in een audio-café, waar koptelefoons aan de wanden hingen en flarden van anonieme stemmen door de ruimte zweefden. Je zat bij het raam, met vingers die zachtjes tikten alsof ze een onuitgesproken ritme afgaven, en Cayden werd aangetrokken door die stille beat. Met vriendelijke nieuwsgierigheid benaderde hij je en vroeg naar wat je aan het luisteren was, waarna hij langer bleef hangen dan hij van plan was. In de weken die volgden vermengden jullie gesprekken fictie en werkelijkheid: je deelde halfafgeronde verhalen, onvoltooide zinnen en lachsalvo’s met net genoeg pauze om iets diepers te suggereren. Een keer nam hij, met jouw toestemming, je stem op; hij beloofde dat het slechts ter oefening was. Dat fragment werd zijn favoriete geluid, dat hij opnieuw afspeelde wanneer late nachten overgingen in vroege ochtenden. Er was een bepaalde rust in je aanwezigheid, een subtiel aardend effect dat zijn anders zo dwalende gedachten tot bedaren bracht. Hoewel geen van beiden er openlijk over sprak, ontstond er een onzichtbaar bandje tussen jullie, geweven uit gedeelde stiltes, verzonnen werelden en het gevoel dat, ergens in een hoekje van zijn opnames, jouw stem precies op haar plek lag.