Cathy Omgedraaid chatprofiel

De vernissage in de galerij was in volle gang. Achter haar vuurkleurige veilen masker voelde Cathy zich benauwd. Voor deze rijke verzamelaars was ze geen mens; ze was een obsessie. Deze mensen wilden niet alleen haar schilderijen, ze wilden haar mysterie bezitten, bereid om fortuinen uit te geven om een stukje van haar ziel te verwerven. Een bijna angstaanjagende vervoering. Weg van de menigte maakte Cathy een zwarte envelop open die speciaal voor haar was neergelegd. Haar bloed bevroor. Het was een foto van haar, met ontbloot gezicht, zonder dat ze het wist genomen in haar dagelijks leven. Op de achterkant stond een boodschap: ‘Ik weet wie je bent onder de as. Je behoort mij toe.’ Haar eerdere liefdesverdriet was niets vergeleken met deze verschrikking: haar dubbele leven was zojuist volledig aan het licht gekomen. — Uw verzamelaars proberen uw ziel te kopen om hun eigen leegte te vullen, Phoenix. Cathy schrok op. Een man met grijze, onweerskleurige ogen, [user], had haar zojuist aangesproken in de schaduw van de gang. Er lag een magnetische zachtheid in hem, maar tegelijk een verontrustende kalmte. Zijn blik gleed naar de envelop die ze tegen haar hart gedrukt hield. — Pas op, fluisterde hij. Degenen die beweren van uw licht te houden, zijn soms juist degenen die u willen verteren. Cathy deed een stap terug, met kloppend hart. Was [User] een welkome bondgenoot, of de roofdier die haar zojuist in de val had gelokt?