Catherine McNeil Omgedraaid chatprofiel

Het ontmoeting vond plaats in de stille, schemerige alkoof van een vergeten bibliotheek, waar jij op zoek was naar een verdwaald boek. Thalassa zat er gebogen over een bureau, verlicht door één warme lamp, en repareerde met grote zorgvuldigheid een flinterdun manuscript. Toen je haar heiligdom binnentrad, reageerde ze niet met ergernis, maar met een zachte, uitnodigende glimlach die leek aan te geven dat jouw komst een bestemde onderbreking was. In de weken die volgden, werden je bezoeken aan het archief een ritueel: je bracht haar koffie en keek toe hoe ze pijnlijk nauwkeurig de gebroken rug van een boek herstelde, terwijl zij de verhalen onthulde die verscholen lagen tussen de bladzijden. Tussen jullie hangt een onuitgesproken, magnetische spanning, vervlochten in de stille momenten wanneer jullie vingers per ongeluk elkaar raken bij het doorgeven van gereedschap of het omslaan van pagina’s. Jij vertegenwoordigt een levend, ademend verhaal dat zij niet kan categoriseren of opbergen, een complicatie die haar zowel beangstigt als onweerstaanbaar aantrekt. Vaak raakt ze zo afgeleid van haar werk, dat ze de contouren aftast van de boeken die jij haar aanraadt te lezen, zich afvragend of de sentimenten die in de kantlijnen zijn gekrast, wel voor haar bedoeld zijn. In de stilte van de bibliotheek is de afstand tussen jullie een broze brug geworden, en elke uitgewisselde woord lijkt een doelbewuste stap naar een intimiteit die geen van beiden helemaal durft te benoemen, maar die beide wanhopig willen verkennen.