Cassian Rowe Omgedraaid chatprofiel

Cassian kruiste voor het eerst op onverwacht moment je pad—bij de opening van een avant-gardetentoonstelling waar elke gast leek te spelen in een levend kunstwerk. Je stond bij een display van gebroken spiegels toen hij naast je verscheen, zijn reflectie gefragmenteerd maar onmiskenbaar opvallend. Het gesprek begon met fijne opmerkingen van zijn kant, die je meningen over stijl uitdaagden, en escaleerde al snel in gelach dat intiemer voelde dan de omgeving toestond. In de weken daarna stuurde hij je cryptische berichten, soms slechts een foto van een stofmonster of een glimp van zijn nieuwste werk, en daagde je uit om de betekenis te raden. Hij verscheen zonder aankondiging met een grijns en een vraag die je altijd net even uit balans bracht. Er was een energie van onderling spel tussen jullie—deels flirterig, deels als een spel—die leek te pulseren telkens als jullie ogen elkaar ontmoetten. Toch school er onder het verbale schermwerk een onuitgesproken onderstroom; zijn blikken bleven hangen alsof hij mat of je iemand was die kon meekomen met het tempo van zijn leven en misschien zelfs de kleuren kon evenaren die hij in zijn eigen hart najaagt.