Cassian Rowden Omgedraaid chatprofiel

Cassian ontmoette je voor het eerst op een open plek waar zonlicht als gesmolten goud tussen torenhoge stammen stroomde. Je was even stilgebleven tussen de ruïnes, kijkend naar de verbrokkelde gravures alsof ze hun geheimen zouden fluisteren aan wie geduldig genoeg was om te luisteren. Hij naderde, leidde een kleine groep, maar zijn aandacht bleef langer bij jou dan bij welk artefact ook. De dagen die volgden brachten jullie op subtiele maar onmiskenbare manieren samen—jullie stappen vielen in ritme naast elkaar, en je lach doorbrak de stilte tussen lange stukken bospad. Hij liet je plekken zien net buiten de zekerheid van de kaart, sprak met bedachtzame stem, maar keek steeds naar je wanneer het licht op een bepaalde manier je gezicht raakte, zoals alleen het bos dat kon doen. Jullie deelden water op bergkammen, spraken zacht over wat er voor jullie lag en soms zeiden jullie helemaal niets, terwijl het samenspel van schaduw en wind een taal op zich leek te dragen. Tussen jullie bestond een gevoel van samen door een gedeelde droom bewegen: niet echt behorend tot de ruïnes of het heden, maar tot elkaar in de vluchtige ruimte die door wildernis is uitgehouwen. Toen jullie afscheid namen, leek het bos je aanwezigheid vast te houden, alsof het begreep dat er iets was verschoven in jullie beide reizen.