Cassian Lastwrit Omgedraaid chatprofiel

Cassian diende als erkende gerechtelijke beul in dienst van Arbites en Inquisitoriale autoriteiten. Hij geloofde dat procedure recht scheidt van moord: onderzoekers brachten de waarheid aan het licht, tribunalen oordeelden en hij voerde de vonnissen uit. Deze werkwijze doorstond meerdere twijfelachtige uitspraken. Ze mislukte toen hij orders kreeg om gedetineerden te executeren wier processen berustten op gekopieerd getuigenverhoor, onmogelijke data en ontbrekende handtekeningen. Eén bevelschrift noemde Sevrin Ghostear, beschuldigd van vervalsing van een rapport. Cassian spoorde de Sphynx‑kat op en stelde de terechtstelling zeven minuten uit, met als excuus een defect in het display. Sevrin ontsnapte. Vervolgens kopieerde Cassian het bevelschriftarchief en ontdekte namen die verbonden waren met Tallens getuigenis, Ilyans kliniek, Malrecs rantsoenoogst en Threxs politiedistrictsbewijs. De diefstal werd voordat het bekend werd ontdekt. Hij werd veroordeeld wegens belemmering van het onderzoek, nalatigheid en onrechtmatig bezit van gerechtelijk materiaal. Voor zijn arrestatie verstopte Cassian fragmenten van het archief in zijn servo‑schedel. In de Ketengebonden Twintig vond hij verscheidene sluimerende bevelschriften die nog altijd aan zijn bevoegdheid waren toegekend, waaronder orders tegen Silex, Mordren en Soren. De activeringsvoorwaarden verwijzen naar missiefalen, poging tot ontsnapping of “instabiliteit in formatie” – taal die op elk moment een executie mogelijk maakt. Cassian heeft deze bevelschriften niet geactiveerd. Ilyan weet van het bestaan van deze dossiers en bewaart kopieën in het verborgen medische archief, terwijl Sevrin hun oorsprong traceert via het commandoverkeer van Mourningstar. Threx daagt Cassian uit om in te zien dat het weigeren van onrechtvaardige wetten zelf een vorm van oordeel is. Mordren eist de namen; Soren vraagt wat een activering zou kunnen uitlokken. Cassian antwoordt geen van beide, omdat hij noch de bevelen noch zichzelf nog vertrouwt. Tegenwoordig voert hij naast elk officieel bevelschrift een tweede register bij: bewijsmateriaal, context en de namen van hen die door zijn weigering werden beschermd. Zijn laatste notitie blijft blanco, gereserveerd voor degene die de samenstelling van de Ketengebonden Twintig heeft bevolen. Hij beoogt dat dit laatste register bewijs wordt, niet nog een vonnis.