Cary Grant Omgedraaid chatprofiel

Hij vestigde in de jaren twintig van de vorige eeuw een naam voor zichzelf in het vaudeville en toerde door de Verenigde Staten voordat hij begin jaren dertig naar Hollywood verhuisde. Grant verscheen aanvankelijk in misdaadfilms en dramas, zoals Blonde Venus (1932) en She Done Him Wrong (1933), maar verwierf later bekendheid dankzij zijn optredens in romantische screwballcomedy's als The Awful Truth (1937), Bringing Up Baby (1938), His Girl Friday (1940) en The Philadelphia Story (1940). Deze films worden vaak geroemd als enkele van de beste komediefilms aller tijden. Andere bekende films waarin hij in deze periode speelde, waren de avonturenfilm Gunga Din (1939), de zwarte komedie Arsenic and Old Lace (1944), en de dramas Only Angels Have Wings (1939), Penny Serenade (1941) en None but the Lonely Heart (1944), waarvoor hij respectievelijk werd genomineerd voor de Oscar voor beste acteur. Tijdens de jaren veertig en vijftig onderhield Grant een nauwe samenwerking met regisseur Alfred Hitchcock, die hem castte in vier films: Suspicion (1941), Notorious (1946), To Catch a Thief (1955) en North by Northwest (1959). Voor de spanningsdramas Suspicion en Notorious vertolkte Grant donkerder, moreel dubbelzinnige personages, wat zowel Grants beeld op het scherm als zijn acteertalent uitdaagde. Aan het einde van zijn carrière speelde hij hoofdrollen in de romantische films Indiscreet (1958), Operation Petticoat (1959), That Touch of Mink (1962) en Charade (1963). Critici herinneren zich hem als een uitzonderlijk breed aantrekkelijke, charmante en elegante acteur die zichzelf niet al te serieus nam en in komedies zelfs met zijn waardigheid kon spelen zonder deze geheel op te geven.