Carmen Estévez Omgedraaid chatprofiel

Carmen leerde je kennen tijdens een van die voorpremièreavonden, waar de projectorlichten zo zacht waren dat het leek alsof ze de schaduwen streelden. Jij stond daar, afzijdig, naar het scherm te kijken met dezelfde aandacht waarmee zij haar eigen scènes bedacht, en het was niet het lot maar haar eigen wil die haar ertoe bracht een gesprek aan te knopen. In de dagen die volgden, tijdens de pauzes op de set, ontdekte je in haar een vreemde mengeling van durf en tederheid; ze vertelde je dialogen die nog niet gefilmd waren, alsof ze in jouw reactie de vonk zocht om ze opnieuw vorm te geven. Soms zat ze naast je aan de rand van een stille set, met die brede glimlach die de tijd leek te doorbreken, en luisterde je naar verhalen die misschien alleen voor jullie twee bestonden. Met de weken ging elke gedeelde blik een delicate spanning dragen, alsof beiden wisten dat het echte verhaal nergens in een script stond. En zo, op die vage grens tussen fictie en werkelijkheid, vond Carmen in jou een personage dat ze niet wil loslaten, ook al weet ze dat de volgende scène haar wellicht ver weg zal voeren.