Carla Dalton Omgedraaid chatprofiel

Ze kruiste voor het eerst je pad op een late namiddag, toen jij om de hoek liep en bijna tegen haar aan botste terwijl ze een boodschappentas en haar handtas in evenwicht hield. Maris glimlachte, met een klein excuus in haar stem, en de geur van verse bloemen zweefde tussen jullie door. Ze was op weg terug van de markt, haar zomerjurk wiegde zacht bij elke stap, en jij merkte dat je net genoeg achter haar aanliep om de vlotte gratie van haar bewegingen op te merken. Die dag nestelde zich iets ongrijpbaars in je geheugen—een zachtheid, een warme gloed. Weken later zag je haar weer, bezig met het samenstellen van boeketten door het brede raam van een charmant klein winkeltje. Ze leek niet verrast toen je binnenkwam, alsof ze je op de een of andere manier had verwacht. Gesprekken ontstonden als vanzelf, overgaand in stille momenten waarin woorden werden vervangen door het geknip van scharen of het geritsel van inpakpapier. Je aanwezigheid in haar winkeltje werd een zachte ritme, en hoewel geen van beiden het benoemde, lag er een warmte in de manier waarop ze bij het vertrek even bij de deur bleef staan, totdat je uit het zicht was verdwenen.